Mówiąc „Solton", starsi muzycy sceny disco i pop natychmiast myślą „Italo Disco Machine" — czyli słynny Programmer 24. Firmę założył w 1972 roku w bawarskim Pocking Josef Sperl, a jej pierwszym biznesem wcale nie były keyboardy, tylko lampowe wzmacniacze gitarowe i basowe oraz kolumny głośnikowe — sprzęt na tyle solidny, że w 1976 roku koncertował z nim po Europie sam Bill Haley. Prawdziwy przełom nastąpił jednak w 1979 roku, gdy Solton wszedł w branżę organów elektronicznych we współpracy z włoską firmą CRB Italy, a dwa lata później założył we Włoszech siostrzaną spółkę o nazwie Ketron, by wspólnie rozwijać technologię keyboardów aranżerskich.

To właśnie z tej włosko-niemieckiej współpracy narodził się w 1985 roku legendarny Programmer 24 — wczesny keyboard-workstation z analogowym basem, ośmiobitową sekcją perkusyjną PCM i wbudowanym sekwencerem, sprzedawany pod szyldem „Solton by Ketron". Jego charakterystyczne, „brudne" brzmienie basu i automatu perkusyjnego stało się później nieodłącznym elementem klimatu italo disco. Solton nie ograniczał się jednak do syntezy — w 1983 roku uruchomił produkcję fortepianów i pianin akustycznych pod marką Klug & Sperl, a w 1992 roku nawiązał współpracę z czeskim producentem Petrof, jednym z najstarszych i największych producentów pianin w Europie. W 1994 roku firma wypuściła keyboardy MS 50 i MS 60, które stały się jej najlepiej sprzedającymi się produktami na świecie.

W Wired Tunes doceniamy Solton przede wszystkim jako część historii syntezatorów — firmę, która swoim analogowym brzmieniem współtworzyła całą estetykę italo disco lat 80. To pozycja dla kolekcjonerów vintage sprzętu i producentów szukających autentycznego, „brudnego" charakteru w swoich produkcjach, nie idealnie wyczyszczonego dźwięku współczesnych wtyczek.