HLabs projektuje i montuje analogowy sprzęt studyjny we Francji, w warsztacie w Saint Vérand w Beaujolais. Trzon oferty to odwzorowania układów konsolety Studer 169 — przenośnego szwajcarskiego stołu z 1976 roku, który pracował przy realizacjach terenowych, w radiu i w post-produkcji, i wyrobił sobie opinię otwartego i szczegółowego brzmienia. Producent wprost wymienia swoje punkty odniesienia: API, Neve, Solid State Logic i Studer.
Dla kogo
- Studio, które nagrywa przez zewnętrzny tor, a nie przez wejścia interfejsu — tu decyzja brzmieniowa zapada przed konwerterem i zostaje w pliku.
- Ktoś, kto pracuje z pasywną wstęgą albo starym dynamikiem — ponad 67 dB wzmocnienia przy EIN −125 dBu to zakres, w którym takie mikrofony dochodzą do poziomu roboczego bez dokładania boostera.
- Studio z lunchboxem, które dokłada tor po torze — te same układy są dostępne jako moduły 500, więc można zacząć od jednego kanału.
- Reżyserka, w której liczy się cisza i miejsce w racku — końcówki mocy HLabs są bezwentylatorowe i mieszczą się w 1U.
- Nie dla kogoś, kto szuka agresywnego koloru „od razu" — pierwowzór Studera jest konstrukcją otwartą i szczegółową, bliżej czystego toru niż wyraźnego charakteru. Gęstość pojawia się dopiero przy mocnym wysterowaniu transformatora, a nie domyślnie.
Jak zbudowana jest oferta
Najważniejsze, żeby zrozumieć tę markę: ten sam układ sprzedawany jest w kilku formatach, a wybór dotyczy przede wszystkim formatu, a nie brzmienia. Sekcja przedwzmacniacza i sekcja korekcji Studera 169 występują jako moduł 500, jako pojedyncze urządzenie 1U, jako wersja dwukanałowa i jako gotowy kanał wejściowy z obiema sekcjami w jednej obudowie.
- Moduły 500 — PRE169 i EQ169, po jednym slocie, wejście do systemu.
- Urządzenia 1U — PRE169S i EQ169S (po dwa kanały), EQ169+ (wersja masteringowa) i CS169 (preamp i korektor razem).
- DI-boxy — DI02TBV w konfiguracji koncertowej i DI02S w wersji stereofonicznej, oba z transformatorami Carnhill VT24499.
- Końcówki mocy — AMP2200 i AMP4100 na modułach Hypex UcD, bez wentylatorów.
Czym różnią się modele
| Model | Format | Co to jest | Kluczowa cecha | Do czego |
|---|---|---|---|---|
| EQ169 | 500 (API) | Trzypasmowy korektor Studer 169 | Półki ±15 dB, przestrajana „Presence", bypass na przekaźniku | Barwa ustawiona przy nagraniu, jeden tor |
| PRE169 | 500 (API) | Przedwzmacniacz mikrofonowy Studer 169 | Ponad 67 dB wzmocnienia, EIN −125 dBu, transformatory Neutrik NTM-4 i Carnhill VT24499, wejście DI | Pierwszy tor nagraniowy w lunchboxie |
| EQ169S | 1U, 2 kanały | Dwukanałowa wersja EQ169 | Beztransformatorowy tor, niezależne odsprzęgnięcie masy na każdym wyjściu | Szyna stereo, podgrupy, nagranie stereo |
| DI02TBV | 1U | DI-box klasy A w konfiguracji koncertowej | Wejście powyżej 4 MΩ niezależnie od pada, bufor na wyjściu LINK, transformator Carnhill VT24499, pokrowiec i kabel V-Lock | Gitara i bas na scenie i w studiu |
| AMP2200 | 1U | Końcówka mocy 2 × 200 W przy 8 Ω | Moduły Hypex UcD, sprawność 92%, praca bezwentylatorowa | Monitory pasywne w reżyserce |
| AMP4100 | 1U | Końcówka mocy 4 × 100 W przy 4 Ω | Dwa stereofoniczne moduły Hypex UcD, jedno złącze Phoenix 8-pin | Systemy 5.1 i baza pod immersję |
| EQ169+ | 1U, mono | Korektor masteringowy | Wszystkie regulacje na przełącznikach skokowych, dopasowanie między egzemplarzami ±0,1 dB, trzy tryby zakresu, filtr górnoprzepustowy 12–160 Hz | Mastering, praca w dopasowanej parze |
| CS169 | 1U, kanał | PRE169 i EQ169 w jednej obudowie, z niezależnymi wejściami i wyjściami | Wzmocnienie +18…+42 dB, w trybie Hi +40…+65 dB; filtr górnoprzepustowy 20–315 Hz, 12 dB/oktawę; „Presence" 100 Hz–7 kHz | Cały tor nagraniowy w jednym urządzeniu |
| DI02S | 1U, stereo | Stereofoniczny DI-box klasy A | Para dopasowanych transformatorów Carnhill, wskaźnik VU, tłumik wyjściowy −12, −24 i −36 dB | Klawisze i syntezatory w stereo |
| PRE169S | 1U, 2 kanały | Dwukanałowa wersja PRE169 | Para kanałów budowanych razem, niezależne zasilanie fantomowe, regulacja wyjścia 0 do −30 dB | Overheady, XY, Blumlein, nagranie stereo |
Co wybrać
- Budujesz pierwszy tor nagraniowy w lunchboxie — PRE169, a jeśli chcesz decydować o barwie już przy nagraniu, obok EQ169. To najtańsze wejście w tę markę.
- Chcesz cały tor w jednym urządzeniu, bez lunchboxa — CS169. Obie sekcje mają własne wejścia i wyjścia, więc pracują razem albo osobno.
- Pasywna wstęga albo stary dynamik nie dochodzi do poziomu — PRE169 lub CS169: ponad 67 dB wzmocnienia przy EIN −125 dBu oznacza, że gain nie trzeba wykręcać do końca skali razem z szumem toru.
- Nagrywasz w stereo i chcesz dwa identyczne tory — PRE169S. Dwa moduły 500 z różnych partii tego nie gwarantują, para kanałów w jednej obudowie tak.
- Korekcja na szynie stereo albo przed konwerterem przy nagraniu pary — EQ169S: oba kanały ustawiasz w jednym miejscu, tor jest beztransformatorowy.
- Mastering, gdzie ustawienie musi się odtworzyć po tygodniu — EQ169+. Przełączniki skokowe zamiast potencjometrów i dopasowanie ±0,1 dB między egzemplarzami to jedyny sposób, żeby para pracowała symetrycznie.
- Bas, Rhodes albo syntezator w stereo, na scenie i w studiu — DI02TBV do pracy koncertowej, DI02S tam, gdzie liczy się stabilny obraz stereo i możliwość podania sygnału na wejście mikrofonowe.
- Cichy rack pod monitory pasywne — AMP2200. Do systemu wielokanałowego albo bazy pod immersję — AMP4100, cztery kanały w jednym U.
Zobacz też: przedwzmacniacze, moduły 500 oraz korektory.
Zanim wybierzesz
- Zasilanie fantomowe, czyli co robi te 48 V w kablu — zanim podepniesz wstęgę do preampu.
- Jak nagrywać wokal w domu — w jakiej kolejności dokładać elementy toru.
- Mikrofon pojemnościowy czy dynamiczny — co postawić przed takim przedwzmacniaczem.
Dlaczego u nas
Cała dziesiątka urządzeń HLabs jest u nas na stanie. W showroomie w Warszawie (Nowogrodzka 6A/102) możesz porównać moduł 500 z wersją 1U na własnym materiale i sprawdzić, czy warto dopłacać za kanał w jednej obudowie. Na wybrany sprzęt obowiązuje Test-Drive: 30 dni, bezpłatnie, do tego 36 miesięcy gwarancji, 30 dni na zwrot bez podania przyczyny i darmowa wysyłka od 900 zł.
O marce
HLabs założył Jérôme Champlet, a warsztat firmy mieści się w Beaujolais, w budynkach studiów Hacienda. Producent nie ukrywa, skąd bierze układy: na liście inspiracji są API, Neve, Solid State Logic i Studer, a najważniejszym punktem odniesienia jest Studer 169 — przenośna konsoleta z 1976 roku, projektowana pod realizacje terenowe, radio i post-produkcję. Sound on Sound, opisując CS169, zwraca uwagę, że to inny charakter niż dominujące na tym rynku konstrukcje w duchu Neve i API: bardziej czysty i szczegółowy niż gęsty. Filozofia firmy jest przy tym prosta i widać ją w obsłudze: każda gałka ma jedno zadanie i nie ma tu regulacji, których nie da się wytłumaczyć jednym zdaniem.
